ច្រឡំដៃ

ខែមិថុនា 17, 2013

ចុចខុសច្រឡំដៃបាត់ទំព័រមិត្តភ័ក្តអស់ សូមជួយបន្តិចមក​នៅខាងណាដែរ រកអត់ឃើញផង !


ដើរចោលផ្ទះ

ខែមិថុនា 14, 2013

ខានចូលផ្ទះយូរ ដូចអត់ហ៊ានចូលព្រោះ មិនដឹងបងប្អូនទាំងអស់បែកបាក់ទៅណាអស់ មានបងប្អូនយើងចាស់ៗនៅទេ ? សុំចូលភូមិវិញ ផង​!


សូមវិញ្ញាណក្ខន្ឋ័ !

ខែតុលា 16, 2012

កើតមកជាខ្មែរសំណាងណាស់ ពូជពង្សាវត្តា អរិយ្យធម៏ ប្រពៃណី សិល្បះ ល្អគ្មានក្នុងលោក !

រូបខ្ញុំក៏ដូចបងប្អូនរាប់លាននាក់ព្រមទាំងក្នុងស្រុកនឹងក្រៅស្រុកមានការសោកស្តាយជាអនេកដែលព្រះអង្គព្រះវរបិត្តានៃយើងជាខ្មែរគ្រប់រូប ! សូមចូលរួមក្នុងការសោកស្តាយជាមួយបងប្អូនទាំងអស់ ក្នុងស្រុកក៏ដូចក្រៅស្រុក ។ សូមព្រះវិញ្ញាណក្ខន្ឋ័របស់ព្រះអង្គយាងទៅកាន់សុគតិភពកុំបីអាក់ខាន !

ពីទូលបង្គំខ្ញុំព្រះករុណា  ហនុមាន


ជីវិត

ខែ​ឧសភា 8, 2012

នាទី ពិចារណា

ជំរាបសួរប្រិយមិត្តពីនាយសមុទ្រម្ខាង !

សង្ឃឺមថាអ្នករាល់គ្នាសុខសប្បាយជាធម្មតារ៉េ ។ ជីវិត សត្វលោកមិនខុសពីគ្នារ៉េ សូមទស្សនាហើយពិចារណាមើល៍ថាយើងនឹងបក្សានេះខុសប្លែកយ៉ាងណាដែរ ។ ខ្ញុំចំណាយពេលពីរអាទិត្យដើម្បីថតរូបទាំងនេះ ។

ស្លាយដ៍សូវ៍​នេះ​ត្រូវការ JavaScript។

គិតៗទៅមិនខុសពីបងប្អូនខ្មែរយើងរ៉េ បែកបាក់ផ្ទះសំបែង ក្រុមគ្រួសារ រសាយរសាត់ ផាយផាត់ រហែរហូតរហេវរហៃ ឆ្ងាយពីគ្នាគ្មានទីដៅ ! ។


ពេទ្យធ្មេញ(អ្នកគ្រូវេជ្ជបណ្ឌិតក្មេង)

ខែ​មេសា 10, 2012

នៅស្រុកខ្ញុំរឿងទៅពេទ្យធ្មេញជា ការចាំបាច់សំរាប់ជនជាតិនៅស្រុកនេះ យ៉ាងកំសុយណាស់ម៉ាឆ្នាំអោយបានពីដងដែរ ។ សំអាតនេះ សំអាតនោះយ៉ាងហោចណាស់ក៏អស់ហា ហុកសិប ដុល្លាអីអាចឹងដែរ ព្រោះស្រុកនេះ បាន ការធានារាប់រង ជួយចេញថ្លៃ ។ មុនៗខ្ញុំមិនចង់ទៅទេ ពេទ្យធ្មេញ ព្រោះមាន លោកវិជ្ជបណ្ឌិត ឬ ក៍ស្រីចំណាស់ៗមកសំអាតធ្មេញរបស់ខ្ញុំ ។

កាលពីថ្ងៃមុនខ្ញុំបានទៅេពទ្យធ្មេញ មានអ្នកគ្រូពេទ្យធ្មេញក្មេងម្នាក់ អាយុមិនហួសពី ២៥ ទៅ ២៦ ទេ នាងជាជនជាតិអាមេរិកាំងស្បែកស នាងមានរាងស្រលូន ម្រាមដៃតូច ៗ ស្រួចដូចបន្លាក្រូច វង់ភ័ក្រផូផង់ ចិញ្ចើមរាងខ្វង់ ដូចគំនូរដែលគូសវាសដោយវិចិត្រករដ៏ចំណានម្នាក់ ក្នុងលោក ។ បបូរមាត់ក្រហមទុំ ថ្ពល់ទាំងសងខាងក្រហមព្រឿងៗដោយសម្រស់របស់ធម្មជាតិ មិនមែនដោយសាជំនួយពីម្សៅមាកាយេ ឬ គ្រឿងលំអរណាមួយឡើយ នាងមានសក់ពណ៌ទង់ដែង (blonde)។

ធ្មេញរបស់នាងសស្គូស ព្រោះថាជាបណ្ឌិតខាងធ្មេញទាល់តែសរបៀបនឹង បានអាចក្លាយជាគំរូដល់ប្រជាជនទូទៅបាន ។ បើនាងញញឹមវិញសែនស្រស់ បើថាហេវបាយអីគ្រាន់តែក្រឡេកម៉ាភ្លែតគឺឆ្អែតម៉ាងៃតាហ្មង! ។ សម្លេងស្រួយស្រោក ដូចអ្មកណាទើបបោកអំបែងចានចោលពីថ្ងៃអាចឹង !អ្វីៗដែលនាងនិយាយមកកាន់ខ្ញុំជាភាសាអងគ្លេស តែបេះដូងខ្ញុំនឹងខួរក្បាលរបស់ខ្ញុំប្រែជាភាសាខែម៉ារាទៅវិញ ។

ក្លិនក្រអូបសាយ ដូចផ្កាច័ន្ទូ ក្រអូបពេលរាត្រី បើបានហិតក្លិនហើយមិនចង់ឃ្លាត ហិតហើយហិតទៀត ហិតមិនហៀវហត់។ ជួនកាល នាងអោនជិតដល់ច្រមុះខ្ញុំ ព្រោះត្រូវសំអាតនៅអ្វីដែលនាងកំពុងតែរុករក ខ្ញុំលួចក្រឡេកម៉ាភ្លែតដល់កែវភ្នែកទាំងទ្វេរបស់នាង ដែលប្រៀបបានទៅភ្នែករបស់ឆ្មា មួយដែលមានពណ៌ខៀវថ្លាគួជាទីពេញចិត្ត ។

ជួនកាល នាងអោនផ្អិបមកជិតថ្ពល់របស់ខ្ញុំ ដើមទ្រូងដ៏ពើងរបស់នាងចង់ប៉ះនឹងច្រមុះរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំរិតតែមានការអៀនខ្មាស់ព្រោះខ្ញុំជាមនុស្សប្រុស មិនដែលជួបប្រទះនៅហេតុការក្តៅសាច់ទាំងនោះ ។

ជួនកាលខ្ញុំអាចឮនៅចង្វាក់បេះដូងរបស់នាងលោត ប្រហាក់ប្រហែលនឹង ភ្លេងឆៃយាំស្រុកយើងដែរ យូរៗខ្ញុំអាចឮពោះនាងកូក្រូកៗ មិនដឹងជានាងបានញាំអីឬនៅ ? ។

ខ្ញុំ មិនទៅខ្វល់អី ទេ ទម្រេតលើ កៅអី ដែលសំរាប់អ្នកជម្ងឺសំរាកលើ ភ្នែកទាំងពីរបិទជិតឆឹងខ្វល់អី នៅក្នុងកន្តាប់ទេពធិតាហើយ មានអីគួរបារម្ភ មែនទេ ? “ឈឺទេបង? បងត្រូវការទឹកបន្ថែមទេ? បែរមកខាងណេះបន្តិចបង!” ខ្ញុំគ្មានទៅខ្វល់អីទេ គ្រាន់តែលើកដៃ បន្តិចៗជាសញ្ញាប្រាប់នាងថា បងនៅក្រោមអូនហើយ ចេះអូនដកធ្មេញបងម៉ាក្រាស់ ពីរក្រាស់ទាល់តែអាលីងដូចគោក៏បងមិនខ្វល់ដែរ លេងអោយអស់ដៃចុះអូន កុំខ្វល់ ! ខ្ញុំគិតក្នុងខួរក្បាលរបស់ខ្ញុំ ព្រមដោយសំណួរជាច្រើនទៀត ដូចជា

” បើយើងទាំងពីរ ក្លាយជា ស្វាមី ភរិយា តើកូនយើង កាត់មកបងជាង ឬក៏កាត់ទៅអូនជាង ? បើយើងរៀបការជាមួយគ្នា តើគ្រួសារអូនទទួលបងចូលក្នុងគ្រួសារអូនទេ? ចុះគ្រួសាររបស់បងតើពួកគាត់អាចទទួលយកអូនជាសមាជិកក្នុងក្រុមគ្រួសារថ្មីទេ បើយើងទាំងពីរមានជាតិ នឹង វប្បធម៌ នឹងទំនាមទម្លាប់ខុសគ្នា ?

តើស្នេហាខុសពូជសាសន៍មានភាពសាកសិទ្ធដែរទេ? ស្រុកខ្ញុំបើស្រីជាជនជាតិអាមេរិកាំង ហើយប្រុសជាសញ្ជាតិខ្មែរកំរ៉មានណាស់ បើបានគ្នាក៏មិនជាប់លាប់ដែរ ប្រហែលទិកទិចគ្មានប្រសិទ្ធភាពក៏មិនដឹង? បើស្រីខ្មែរវិញ រៀបការជាមួយប្រុសអាមេរិកាំងវិញ គឺថា ១០ បាន ៨ អីអាចឹងដែរ ប្រហែលជាទិកនិចគេប្រសើរជាងប្រុសខ្មែរ មិនដឹង ? ខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកប្រកាន់ពូជសាសន៍អីនោះទេ តែខ្ញុំគិតថាពួកគេគួរតែរៀបការជាមួយពូជសាសន៍ដូចគ្នា តើគេអាចស្រឡាញ់គ្នាកើតដែរទេ បើការរស់នៅ ទំនាមទំលាប់ខុសគ្នា? ។

បើយើងទាំងពីររៀបការជាមួយគ្នា ស្រ្តីខ្មែរទាំងពួង មិនលួចជេរខ្ញុំហើមពោះទៅហើយអីហ្នឹង? គំនិតពាលារបស់ខ្ញុំ ពិតជាមេចផ្តេស ផ្តាស ផ្តួចផ្តើម ផ្តៀងផ្តង ដូចជ្រូកពុលក្តួចមែន ! ។ យូរៗខ្ញុំឮសម្លេងក្រូកៗ ពីទយោផ្លាស្ទិកដែលដាក់ក្នុងមាត់របស់ខ្ញុំដើម្បីបូបនៅទឹកនឹងឈាមពីចេញពីមាត់ក្រោយពីការសំអាតរួច ។

ភ្នែករបស់ខ្ញុំនៅតែបិទដដែល ព្រោះត្រូវបានគេបញ្ចូលខ្យល់ឧស្ម័នដើម្បីកុំអោយខ្ញុំមានការឈឺចាប់ពេលសំអាតឬដកធ្មេញ ។ មុខខ្ញុំហើមដូចកាពតដោយសារការចាក់ថ្នាំ នឹងការដកធ្មេញ ។

មិនយូរប៉ុន្មានដៃដ៏ស្រឡូនទាំងទ្វេរបានដកនៅ ប្រដាប់ដែលដាក់គ្របលើច្រមុះ(mask) របស់ខ្ញុំព្រោះកិច្ចការអ្វីដែលនាងបានធ្វើមកលើខ្ញុំគឺចប់សព្វគ្រប់ហើយ ។

” O.K. We all done. Everything look good. We will see you in 3 months ” ទោះបីនាងនិយាយជាភាសាអងគ្លេសក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំឮតែនាងនិយាយភាសាខ្មែរដាក់ខ្ញុំ ” រួចរាល់ហើយបង ! អ្វីៗដែលបងមានពីមុននោះអូនបានយកចិត្តទុកដាក់ សំអាតជូនបងហើយ ! បីខែទៀតយើងនឹងជួបគ្នាសាជាថ្មី ណាបង ! ” ។

ជាធម្មតា គេជួបម្តងក្នុង១ឆ្នាំ ចំពោះពេទ្យធ្មេញ តែខ្ញុំ ជួបបីដង ក្នុងម៉ាឆ្នាំ ប្រហែលមកពីធ្មេញខ្ញុំអន់ឬ ក៏មកពីអ្នកគ្រូពេទ្យក្មេង ? គិតមិនចេញព្រោះខ្ញុំត្រូវថ្នាំស្ពឹក ណាមួយត្រូវឧស្ម័នពិសេសទៀត ដើរទ្រេតចុះទ្រេតឡើង ដូចអ្នកប្រដាល់ក្បាច់គុនខ្មែរលើទូរទស្សហ៍ CTN ក្រោយពីត្រូវបានគូរប្រដាល់បានសំពងបែកអំពុលអំពែកមក!

ផ្តេសផ្តាសមែនខ្ញុំ ? ។

សូមអរគុណដែលបានចំណាយពេលវេលាអាននៅរឿងពិត ប្រឌិតថែមរបស់ខ្ញុំ ! សូមអោយបានសេចក្តីសុខសប្បាយនឹងសូមផ្ញើរក្តីរលឹកពីខ្ញុំ ដល់បងប្អូនគ្រប់គ្នា !

ខ្ញុំវិលវិញហើយ !

ខែ​កុម្ភៈ 20, 2012

មកដល់វិញហើយបងប្អូនអើយ អាលូវកំពុងរាវរក នៅការឆ្លើយនៅមត្តិរបស់បងប្អូនយើង ។ សូមអភ័យទោសដោយមិនបានតបអោយទាន់ពេលវេលា ។អរគុណដល់បងប្អូនយើងជាច្រើន !


សួស្តីឆ្នាំថ្មី ( ចិន ខ្មែរចិន យៀកណាម ចិនយៀកណាម)

ខែមករា 24, 2012

ជំរាបសួរ នឹង សួស្តីឆ្នាំថ្មី (ឆ្នាំ ចិន ខ្មែរចិន យៀកណាម នឹង ចិនយៀកណាម )

នាឆ្នាំថ្មីនេះសូមអ្នកទាំងអស់ ប្រកបទៅដោយសេចក្តី សុខសប្បាយ  រកស៊ីមានបាន មានម៉ូតូ មានឡាន មានដែកខៃ​ មានដែកស្វាន  ចង់ក្រោកស្មើម៉ាណ ស្វានម៉ាយប់វាស់ព្រឹក កុំបីអាក់ខាន ចង់ស្មើម៉ាណ បានផ្ទួនៗគ្នាទៅហោង​! ។

សូមអមោទនាយកគ្រប់គ្នាផង ចុះ ! ។ អរគុណច្រើនបាទ


១១០០ដុល្លា

ខែកញ្ញា 6, 2011

បាទ សូមជំរាបសួរប្រិយមិត្តពីនាយសមុត្រម្ខាង !

សង្ឃឹមថាអ្នករាល់គ្នាមានសេចក្តីសុខសប្បាយជាធម្មតារ៉េ ។  ថ្ងៃនេះសូមណែនាំអោយស្គាល់ខ្ញុំបាទ ហនុមាន បានបន្តិច ។ អ្វីដែលខ្ញុំសសេរខាងក្រោមនេះហេតុការពិតប្រាកដ ដែលខ្ញុំបានជួបប្រទះ ។

ខ្ញុំជាបុគ្គលិកខ្មែរម្នាក់ ក្នុងចំណោមបុគ្គលិករាប់ម៊ឺននាក់ប្រចាំក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនមួយដ៏ធំក្នុងសកលលោក ។ ទោះបីជា ភ្លៀង ខ្យល់ ព្យុះ ថ្លាក់ទឹកកករងារចង់រួញបាត់យ៉ាណាក៏ដោយ

ក៏ក្រុមកម្មករដូចពួកខ្ញុំធ្វើការ មិនរារាំងឡើយ បើខែប្រាំង គឺក្តៅ បើខែវស្សា រដូវធ្លាក់ទឹកកក ត្រជាក់រកតែមែនទែនតាហ្មង ។

ខ្ញុំធ្លាប់តែធ្វើការស្រួល មាន ការិយាល័យ មាន បន្ទប់ដោយខ្លួន តែបន្ទាប់ ពី ខែ កញ្ញា ថ្ងៃ ទី ១១ ឆ្នាំ ២០០១ មក ក្រុមហ៊ុនដែលខ្ញុំធ្វើការជូនត្រូវការកាត់បន្ថយបុគ្គលិកមួយចំនួន ព្រោះពណិជ្ជកម្មត្រូវធ្លាក់ចុះ

ណាមួយបច្ចេកទេស នឹង ប្រព័ន្ធអិនធើនិត មាន ភាពរីក ចំរើនយ៉ាស្គុះស្គាយ ម្លោះហើយ ក្រុមហ៊ុនដែលប្រើឬជួលក្រុមហ៊ុនដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើការជូន អត់មានអ្នកជួល ព្រោះគេអាចផ្សព្វផ្សាយតាម អិនធើនិត

បាន ហើយ ថោកជាងជួលក្រុមហ៊ុនដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើការជូន ១០០ ភាគរយ ។

ខ្ញុំអត់ការងារជាង ២ ឆ្នាំ ដើរដាក់សុំពាក្យចូលធ្វើការច្រើនកន្លែង តែគេ អត់ត្រូវការ មុខវិជ្ជាដែលខ្លួនរៀន បានបញ្ចប់មិនអាចយកទៅប្រើការបាន ។ ខ្ញុំត្រូវបានគេបដិសែធ ច្រើនដង ជួនកាលគេនិយាយប្រាប់ខ្ញុំថា គ្មានការពិសោធន៏ (inexperience )

ឬ កិច្ចការនោះមិនសមនឹងការរៀនសូត្ររបស់ខ្ញុំ (over qualify ) ។ ខ្ញុំមានការធុញថប់ច្រើនព្រោះខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកខ្ជិលធ្វើការ ម៉ាថ្ងៃ ៗ ខ្ញុំ ដើរដាក់សុំពាក្យធ្វើការច្រើនកន្លែង តែអត់មានសំណាងសោះ ។

ក្រោយមកខ្ញុំបានស្មាក់ចិត្តចូល វាយដូណាត់អោយខ្មែរ ចិន ម្នាក់ ដែលគេមានហាងមួយនីទីក្រុងខ្ញុំរស់នៅ ។ ខ្ញុំធ្វើការអោយគេ ក្នុង១អាទិត្យ ៧ ថ្ងៃ មួយថ្ងៃ ១០ ម៉ោង ប្រាក់ខែខ្ញុំបានតែ ១៨០០ ដុល្លាក្នុងមួយខែ

គិតថ្លៃរស់នៅ ថ្លៃឡាន ថ្លៃសងសាលា នៅសល់តិចតួចគ្រាន់តែបានម៉ារស់ៗ គ្រាន់កំដផែនដី មួយរយះ ។ ខ្ញុំ ចូលធ្វើការ ពីម៉ោង ១២ អធ្រាត ទល់ ម៉ោង ១០ ទៅម៉ោង ១១ ព្រឹក ខ្ញុំធ្វើការអោយគេ បាន៧ ឆ្នាំជាង ។

ខ្ញុំមានការអន់ចិត្តនឹងខ្លួនឯងច្រើន រៀន សូត្របានគួរសមដែរ មិនគួរមានកម្មមានពារអាចឹងសោះ ។ ខ្ញុំធុញនឹងជីវិតដូណាត់ណាស់ ព្រោះ ៧ឆ្នាំជាង ខ្ញុំឆ្អែតឆ្អល់ ហល់ចង់បែកប្រម៉ាត់ ។

ខ្ញុំគិតថាចង់មកស្រុកខ្មែរវិញ ដើម្បីបង្រៀនកូនខ្មែរនៅវិជ្ជាដែលខ្ញុំបានរៀនសូត្រ មិនបាច់ប្រាក់ខែក៏ខ្ញុំ សុខចិត្តដែរ ។ ខ្ញុំបានទាក់ទង អង្ការ NGO ដើម្បី ចូលបំរើរការងារ គេបានមកសំភាសខ្ញុំផ្ទាល់

ក្រោយមកបាត់ដំណឹងឈឹង សំបុត្រក៏គ្មាន សម្លេងទូរស័ព្ទក៏មិនរោរ៍ ចាំបាត់ៗ មួយថ្ងៃ មួយអាទិត្យ មួយខែ មួយឆ្នាំ ២ ឆ្នាំ ១០ ឆ្នាំ ១៨ឆ្នាំកន្លងទៅយ៉ាងរហ័សបំផុត ។

ពត៌មានអត់ផ្លូវការបាននាំ ដំណឹងដល់ម្តាយនឹង ឪពុកខ្ញុំ ព្រោះពួកគាត់ចាស់ៗ គ្មានអ្នកទីពឹងក្រៅពីខ្ញុំ ព្រោះប្អូននៅក្មេងៗពេក គាត់មិនអាចពឹងដល់ពួកវាបាន ។

” ម៉ែ នឹង ឪ ឯងចាស់ៗណាស់ទៅហើយ ម៉ែគ្មានអ្នកទីពឹងក្រៅពីរូបឯង តើឯងដាច់ចិត្តទៅចោលម៉ែ នឹងឪ ព្រមទាំងប្អូនៗទាំងអស់ទៅរួចដែរទេ ?

ម៉ែគ្មានអ្នកទីពឹង ” គ្រាន់តែគាត់និយាយដល់ត្រឹមនេះ ខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកព្រោះអាណិតពួកគាត់ ព្រោះពួកគាត់អត់ចេះភាសារបស់គេ ណាមួយប្អូនៗនៅក្មេងពេកមិនអាចពឹងពាក់បាន ។

ខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកមកពីពួកគាត់ខិតខំ បីបាច់ថែរក្សាពួកខ្ញុំ បានមួយ ដុល្លា ពីរ ដុល្លា មិនហ៊ានចាយ ទុកសន្សំដើម្បីអោយកូនបាន ចូលរៀន នៅមហាវិទ្យាល័យ ដើម្បីអនាគត

ព្រោះពួកគាត់ចាស់ៗហើយមិនចង់បានអនាគតអ្វីទៀតទេ ។
ទីក្រុងខ្ញុំរស់នៅកាលពីខ្ញុំដើម កាលខ្ញុំទើបមកដល់អាមេរិកមុនដំបូង មានខ្មែរច្រើន ដល់ច្រើនពេកទៅ គេហៅតែភូមិខ្មែរៗ តែដោយសាការលោភលន់ នឹង សេចក្តីខ្ជិល

ច្រអូសរបស់ពួកខ្មែរមួយចំនួនពួកគាត់បានរត់ចោលស្រុក ទៅកន្លែង ដេកស៊ី ហើយឆ្លៀតធ្វើការស៊ីលុយសុទ្ធ បើធ្វើការបើកសែក គេនឹង ដកពន្ធ ហើយ បាន តិចហើយ

គេមិនអោយលុយរដ្ឋស៊ី ពួកនៅសល់សុទ្ធតែពួកដែលជាអ្នកធ្វើការ តិចក្តី ច្រើនក្តីតាមតែសម្ថភាពរាងៗខ្លួន  ក្រុមគ្រួសារខ្ញុំ ក្នុងចំណោមគ្រួសារ ដែលនៅសែសសល់ ។

បន្ទាប់ពីលាលែងពីធ្វើការ វាយ ដូណាត់អោយគេមកខ្ញុំក៏បាន សម្រេច ចិត្តថា កិច្ចការធ្ងន់យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ត្រូវតែពុះពារ ព្យាយាមដើម្បី ក្រុមគ្រួសារ នឹង អោយសម ជាគំរូ ដល់ប្អូនៗរបស់ខ្ញុំ

កុំអោយពួកគេឃើញនៅភាពទន់ខ្សោយរបស់ខ្ញុំ ។ ជីវភាព នៃការរស់នៅរបស់ខ្ញុំមិនមែនជាដាប់ដួសណាស់ណារ៉េ សព្វថ្ងៃ គ្រាន់តែអាចលៃលកសំរាប់ជីវិតខ្ញុំ តែម្នាក់បាន ។

ម៉ែ នឹង ឪ ពួកគាត់ ចូល និវត្ត ចំណែកប្អូនៗ ពួកគេ អាយុ ៣០ផ្លាយជាងហើយ ហើយ ពួក គេអាច ទទួលខុសត្រូវ នឹង ថែរក្សា ម៉ែ ឪ បាន ណា មួយពួកគេមាន កិច្ចការល្អរាងៗខ្លួន ប្រសើរជាងខ្ញុំ

កាល ពី ខ្ញុំ អាយុប្រហែល ពួកវា ។

សព្វថ្ងៃ ខ្ញុំធ្វើការ តែ ៥ ថ្ងៃរ៉េ ក្នុង ១ អាទិត្យ តែ កិច្ចការខ្ញុំ ធ្ងន់ៗ ប្រើកម្លាំងបាយ១រយភាគរយ មួយអាទិត្យៗបន់អោយតែដល់ថ្ងៃឈប់សម្រាក ព្រោះហត់ពេក ។

កិច្ចការខ្ញុំបើកលុយរាល់អាទិត្យ យូរៗ ខ្ញុំយកទៅដាក់ធនាគាម្តងក្រោយពីការ បង់នៅអ្វីដែលជំពាក់ថ្លៃនេះ ថ្លៃនោះហើយ ។ ថ្ងៃមួយខ្ញុំបាន យក សែក (Check) ៦ សន្លឹក

បូកទៅត្រូវ ១១០០ ដុល្លា ។ ខ្ញុំសសេរដាក់ ថា ១០០០ ដុល្លា ដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងលេខ Account របស់ខ្ញុំ ហើយ យក ១០០ ដុល្លា ទុកគ្រាន់ចាក់សាំងឡាន នឹង ប៉ាវ

មិត្តភ័ក្រខ្លះទៅញាំកុយទាវនៅហាង ។  ក្រោយពីត្រឡប់មកពី ធនាគារវិញ ខ្ញុំអត់បានបើកស្រោមសំបុត្រមើលរ៉េ ជាធម្មតា ពេលយើងយកទៅដាក់ធនាគាគេជូនបង្កាន់ដៃ( receipt )

មកយើង ព្រមទាំងទឹកលុយដែលយើងប្រាប់គេថាយកទុកចាយ ។ ខ្ញុំទម្លាប់អាក្រក់ទៅធនាគារម្តងៗអត់ចូលទៅទេ គឺបើកឡាន ទៅដាក់តាមបង្អួច Drive-thru  window ។

ពេលមកដល់ផ្ទះ ខ្ញុំបើកសំបុត្រមើល ឃើញ ប្រាក់ចំនួន ១១០០ ដុល្លា ហើយនៅក្នុងបង្កាន់ដៃ គេដាក់ថាខ្ញុំដាក់ចូល Deposit ១០០០ ដុល្លា ហើយ យកចេញ ១០០ ដុល្លា ។

បើយកត្រូវ ខ្ញុំ ត្រូវមានតែ ១០០ ដុល្លារ៉េ នៅក្នុងស្រោម ហេតុអីក៏ខ្ញុំមានដល់ ១១០០ដុល្លាទៅវិញ ? ខ្ញុំយល់ថា នាងអ្នកធ្វើការនៅធនាគា បានយល់ច្រឡំ ខ្ញុំក៏

វិលត្រឡប់ទៅធនាគាវិញ នាំយកទាំង ប្រាក់ ១០០០ ដុល្លា នឹង បង្កាន់ដៃទៅបង្ហាញនាង ថា ខ្ញុំអត់ត្រូវការ ប្រាក់ដែលនាងអោយខ្ញុំលើសនោះរ៉េ ខ្ញុំត្រូវការ តែ ១០០ ដុល្លាតែប៉ុណ្ណោះ ។

បើខ្ញុំជាមនុស្សខ្វះធម៌មេត្តា ប្រហែលទុកប្រាក់ ១០០០ ដុល្លានោះបាត់ទៅហើយ តែខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សខ្វះសីលធម៌ លោភលន់ គេញប្រវញ្ញពីគេ ។

ខ្ញុំជឿជាក់ថា ខ្ញុំបានសង្រ្គោះនាង ពី ពិន័យ របស់ ក្រុមហ៊ុន នឹង ការដេញខ្លួនចោល ព្រមទាំងបង់ប្រាក់ដែលបាត់ពីធនាគាព្រោះតែកំហុសរបស់នាង ។

បើអ្នកជាខ្ញុំ តើអ្នក យកប្រាក់នោះ ជូនធនាគារ វិញ រ៉េ ? ។

ការមករស់នៅស្រុកគេមានភាពតានតឹងណាស់ ចំណោះបងប្អូនខ្មែរយើងមួយចំនួន  មករស់នៅយូរមែន តែបើយើងខ្វះខាតក៏នៅតែខ្វះខាតដដែល ។ មិនមែនមករស់នៅឋានសួរគ៍ ដូចបងប្អូនយើងមួយចំនួនបាននិយាយឯណា ​? ។​

តែទោះជាយ៉ាងណាក័វាជាឆាកមួយនៃជីវិត របស់ ហនុមាន ខ្ញុំបាទ ដែរ ។ អរគុណដែលបានចំណាយពេលវេលាដ៏មានតម្លៃ អាននៅអត្ថបទអត់ប្រយោជន៍នេះ ។


ផលិតនៅស្រុកខ្មែរ ( Made In Cambodia)

ខែ​ឧសភា 23, 2011

ជំរាបសួរប្រិយមិត្តពីនាយសមុទ្រម្ខាង !

សុខសប្បាយជារ៉េ? សង្ឃឹមថាអ្នករាល់គ្នាសុខសប្បាយជាធម្មតារ៉េ ។ ថ្ងៃនេះមានពេលបន្តិចចង់ថតជាវីឌីអូដាក់ម្តងទៀតតែខ្លាចមានអ្នកភ័យខ្លាចព្រាត់ប្រលឹង អាចឹងបានជាអត់ដាក់ទៅវិញ 😀 ។ ពីដើមអត់ដែលបានឃើញរបស់របសដែលផលិតនៅស្រុកយើងយកមកលក់នៅស្រុកអាមេរិកសោះ ទើបតែថ្ងៃមុនបានទៅជួបនៅហាងខោអាវមួយ ដែលមានលក់សំលៀកបំពាក់ដែលផលិតនៅស្រុកខ្មែរ ដូចដឹងស្រាប់ហើយខ្ញុំជាអ្នកស្នេហាស្រុកកំណើត នឹងជាអ្នកមានមោទភាពជាខ្មែរផង ទិញយកទាំងអស់តាហ្មង មានខោខ្លី  ខោវែង អាវពណ៏ស ដល់យកទៅដល់ផ្ទះ សុទ្ធតែសំលៀកបំពាក់ស្រីៗតាហ្មង មានតែខោខ្លីមួយ ដែលជាខោសំរាប់បុរស ។ ខ្ជិលយកទៅហាងវិញ ណាមួយខ្មះគេផង ណាមួយចង់ទុកអោយចៅៗស្រីផង ម្លោះហើយទុកៗសិនរ៉ៅ ចាំងៃណាមានចៅៗទុកអោយពួកនាងប្រើ 😀 ។  ឆ្ងល់តែម្យ៉ាង ខោអាវមានឃើញផលិតនៅស្រុកខ្មែរ ( Made In Cambodia) តែអារឿងប្រហុក ឬ ទឹកត្រីឃើញដាក់ផ្លាកឆ្កួតឯណា (Made In Vietnam ) ឬ ក៏ Made In Thailand  ម៉ែវាឯណាឯណោះទៅវិញ  ថាអាចឹងមិនអី​តែ វា ដាក់ថា ប្រហុកសៀមរាប តែ Made In Vietnam  សៀមរាបមាននៅវៀតណាមដែរ ? ។  សំណួមពរមួយដល់ផលិតកម្មដែលធ្វើសំលៀកបំពាក់នៅ កម្ពុជា មេតា​ធ្វើអោយល្អបន្តិចបានរ៉េ បោកទឹកតែពីរ ដង អោយរជុយ បើខោខ្លីស្លៀកទៅរមាស់ អេះមិនឈប់តាហ្មង ! 😀 ខាងក្រោមជាចំរៀងអូរីជិន ពីដើម នៅមាន ម៉ាឃ្លាខាងក្រោមទៀត តែជាភាសា អងគ្លេស ខ្មែរច្រៀងភាសាអងគ្លេសអត់ច្បាស់ ខ្ជិលទាយ អាចឹងបានអត់ដាក់ហ្នឹង ! 😀

Made In Cambodia two thousand ago everybody know , We are wonderful តាំងពីសម័យអង្គរ បវពីដូនតា ធ្វើស្រែស្រូវចំការ ភោគផលចម្រើន ធម្មជាតិកកើត រាជ្យសម្បត្តិជាតិយើង ។

Made In Cambodia and Made in Angkor, Made In Japan and Made in USA. They know how they do, they know how to write ,have made no sound  know you have done…

Made In Cambodia បានផលិតខ្លួនឯង មានទឹកក្រូចសូដា បារី ស្រា សាប៊ូ លក់ភ្លាមៗមិនអោយយូរ ខោវែង ខោខ្លីដាក់កៅស៊ូ នឹងខោធូរៗគេហៅខោចែវ ស្លៀកមិនបាច់ប្រើឡេវ ស្រួលក្នុងពេលធ្វើការ………


សួស្តីឆ្នាំថ្មី ពស ២៥៥៥( គស ២០១១)

ខែ​មេសា 10, 2011

សូមជំរាបសួរប្រិយមិត្តទាំងអស់ពីនាយសមុទ្រម្ខាង !
សូមជួនពរដល់អ្នករាល់គ្នានាឆ្នាំថ្មីនេះ មិនថានៅកន្លែងណា ស្រុកណា ប្រទេសណារ៉េ សូមអ្នកទាំងអស់បានជួបប្រទះនៅសេចក្តីចំរើន សុភមង្គល វិបុលសុខ អាយុយឺនយូរ កុំអោយមានស្គាល់នៅការឈឺស្កាត់ អោយស្គាល់តែសេចក្តីសប្បាយ សុខភាពបរិបូណ៍ នាឆ្នាំថោះ ថ្មីនេះ ។ សូមប្រថា្នសម្រេចយ៉ាងណា អោយបានជួបដូចសេចក្តីប្រថ្នាទៅហោង ! ។ បើបានទៅលេងចូលឆ្នាំ សូមសប្បាយជំនួសខ្ញុំផង ! មិនដឹងបានអីចែកមានតែ  វីឌីអូ នឹង រូបភាព ខ្លះ ។ គួពុំគួ សូមអភ័យទោស !

សូមកុំភ្លេចទស្សនាវីឌីអូ ខាងក្រោមផង ខ្ញុំចងក្រងសំរាប់អ្នករាល់គ្នា ជាអំណោយទានសំរាប់ឆ្នាំថ្មី !

អាចទាញយកជា Photoshop Layer File ពីទីនេះ បាន

អាចទាញយកជា Photoshop Layer File ពីទីនេះ បាន